كلاف در هم پيچيده مشكلات شهرهاي ايران،صداي شاعران را هم درآورده:

بگذار تا بگريم از درد روزگاران   

 وز مشكلات شهري يك چند از هزارن

 اجراي طرح جامع هر كس كه ديده باشد    

 داند چقدر مشكل باشد به دوش ياران

 بافت قديمي شهر بيش از خرابه اي نيست     

 گويا شده فراموش از ياد شهرداران

 سر به فلك كشيده برج و آپارتمانش          

  سودش شود سرازير در جيب رانت خواران

 مسكن به شرط تمليك گيرند نوجوانان        

 سالخوردگان چه سازند؟واي از عيالداران

 هر دم كه ابر تيره باران رحمت آرد              

 مختل كند ترافيك سيلاب بعد باران

 عابر رود پياده در طول هر خيابان   

 زيرا پياده رو شد پيست موتور سواران

 گر مشكلات شهري خواهي كني شمارش

  آيد شمارگانش تا مرز بي شماران

براي شاعران ، شهر جايگاه وهم وهيجانات و سراب فريبنده است كه مرواريدهاي درخشان را در جعبه ي جواهرات جذام گرفته پنهان مي دارد و عدم نيستي را با ظاهري فريبنده و زيبا مي پوساند.تنفس و تهوع انسانها بدون اراده و زندگي توده هاست و نا استوار انجام مي گيرد.در خانه هاي شطرنجي غول آسايي،آنجا كه شاهزادگان به بازي قمار سرگرمندماكياليسم همراه انسانها است.

شهر شاعران جهاني از تباين و تغيير است.و بي نهايت متنوع و متراكم از نوعي زندگي،كه مدام رو به تازگي وتحول دارد.يكنواختي و پيش پا افتادگي آن چون كابوسي است براي شاعران و از رشد سرطاني و مرگ هسته آن فريادها است.

ادامه مطلب را حتما بخوانید