دکتر محمد امين ميرفندرسکي متولد 1310 گرگان بود. او دكتراي معماري و شهرسازي خود را از دانشكده معماري دانشگاه دولتي فلورانس ايتاليا در سال 1341 گرفت و تا سال 1342 استاد يار داوطلب در داشگاه معماري فلورانس بود.

از ديگر فعاليت‌هاي ميرفندرسکي مي‌توان به استادياري و دانشياري دانشكده هنرهاي زيبا - دانشگاه تهران (56-1342)، رياست دانشكده هنرهاي زيبا - دانشگاه تهران (50-1347)، استاد مدعو دانشكده معماري كمبريج (انگلستان)-(68-1361)، بنيان‌گذاري انديشه نو در آموزش هنر و معماري و ايجاد هم‌پيوندي ميان آموزش معماري،هنرهاي تصويري و نمايشي و موسيقي و... اشاره كرد.

گفته مي‌شود: ميرفندرسكي با تسلط به‌ تئوري و تاريخ هنر و معماري، توسعه انديشه هنري درنظام آموزش را پايه‌ريزي كرد. او مطالعات و تاليفات گسترده و متعددي در زمينه‌هاي تاريخ عمومي ايران، تاريخ هنر، تاريخ معماري و هنرهاي تصويري داشته كه از آن ميان مي‌توان به چاپ مجموعه شش جلدي در مورد مركز تاريخي اصفهان، كاشي در معماري ايران و باغ ايراني نام برد.